Inleiding
Stressurineresistentie is een veelvoorkomend probleem bij vrouwen na de bevalling. Het uit zich in onvrijwillige urineverliezen tijdens lichamelijke inspanning, hoesten, niezen of lachen. Deze casus beschrijft het verhaal van een 31-jarige vrouw die na de bevalling last had van stressurineresistentie van graad 1, aandrang en een prolaps van de vaginawand.
Voorgeschiedenis
Ik ben 31 jaar oud en heb twee kinderen, die ik beiden normaal heb bevallen. Bij mijn eerste bevalling (mijn dochter woog 4000 gram) werd een episiotomie uitgevoerd, scheurde ik mijn perineum en onderging ik zes maanden na de bevalling een operatie om het perineum te herstellen. Mijn tweede bevalling was bijna 6 jaar later, mijn zoon woog 4170 gram en er was geen episiotomie nodig. 🙂
Ik kwam na de bevalling snel weer in vorm en had geen problemen met borstvoeding. Ik begon echter last te krijgen van de onaangename geur van urine en het gevoel dat ik naar het toilet moest rennen zodra ik aandrang voelde. Het ergste was dat ik geen stap kon zetten als ik aandrang voelde.
Ik ging naar de gynaecoloog voor een routinecontrole, die vaststelde dat ik een prolaps van de vaginawand had en bloedonderzoek voorschreef. Na deze onderzoeken zou ik een medicamenteuze behandeling starten. Ik zocht naar andere methoden en kwam informatie over Kegel-oefeningen tegen. Hoewel ik dacht dat ik ze uitvoerde, merkte ik geen effect.
Op Instagram kwam ik informatie over PelviFly tegen. Ik begon urogynecologische fysiotherapeuten te volgen. Uiteindelijk besloot ik na verloop van tijd het interne apparaat kGoal met een app te kopen (de prijs hield me een tijdje tegen) en het PelviCoach Care Program, in de wetenschap dat het voor mij moeilijk zou zijn om zonder de begeleiding van een specialist regelmatig en effectief met het apparaat te trainen.
Welke effecten heb ik bereikt na 5 maanden bekkenbodemspieroefeningen in het PelviCoach Care Program?
Ik heb meer dan 5 maanden lang thuis getraind onder begeleiding van een fysiotherapeut. Ik merkte een ongelooflijk vooruitgang in mijn trainingen; wat in het begin onmogelijk was, werd gemakkelijk. De oefeningen duurden niet lang, maar elke dag moest ik 15 minuten vinden om rustig te trainen. Ik heb niet 100% van mijn trainingen gevolgd, maar de pauzes waren 1 dag of iets langer tijdens mijn menstruatie.
De effecten die ik heb bereikt: Mijn ondergoed rook na 4 uur niet meer naar urine :)), wat betekent dat de urineverliezen verdwenen waren en ik rustig naar het toilet kon gaan. De constipatie verdween – hoewel ik er nooit op had gefocust, veranderde het uiterlijk van mijn buik en verdwenen de gassen uit de vagina tijdens de gemeenschap. Ik had ze nooit met bekkenbodemproblemen in verband gebracht, maar na verloop van tijd was het probleem verdwenen.
Hoe zijn de objectieve resultaten van de spiertesten en de kracht veranderd?
De kracht van de bekkenbodemspieren steeg van 2 naar 19 mmHg.
